Evil cupcake
Hé meiden (en jongens, ik weet niet of ze dit lezen ?)
Deze week was... goed.
Vrijdag ging ik natuurlijk wokken. Het viel echt hartstikke mee =] Héél veel gelachen, echt super!
Eten ging ook wel (stukjes kip, brocolli (gewokt) rijst en een bakje fruit). Het voelde echt weer gewoon. Als iemand een raar smaakje thee had, ging ik dat even proeven. Klinkt raar, maar voor mij is dat echt een grote stap geweest.
Gisteren was het iets minder. Ik had een familie'etentje want mijn opa en oma waren 55 jaar getrouwd. Dus gingen we uit eten. Wat ik alleen niet wist was dat het een samengesteld 4 gangen diner was (ik dacht dat je gewoon van de kaart kon kiezen). In het begin zat ik tussen een irritant neefje en mijn opa (dodelijk saai -.-) en toen kwam de carpaccio (sla opgegeten en een paar stukjes vlees, kaas laten staan), maar ik schaamde me dood dat ik als enige niet mijn bord leegat. Mijn familie weet het wel hoor, van mijn eetstoornis. Zaten ze ook nog de hele tijd te vragen hoe het met me ging. Nou en daarna kwam boullion met stukjes groente en champions erin (alleen boullion opgegeten). Als hoofdgerecht een biefstukje met saus en stukjes groente en een soort spek (alleen biefstukje en een paar stukjes groente opgegeten). En dan het toetje... daar ging het mis. Het was een heel klein glaasje met vanilleijs en een koekje, klein chococakje en plakje ananas met slagroom en noten. Nou ijs en koekje, ananas (zonder slagroom) en iets meer dan de helft van het chococakje gegeten. In het begin had ik echt het gevoel dat ik alles op kon eten. Maar daarna voelde ik me echt slecht (nu nog steeds trouwens). Het meest irriteerde ik me aan het feit dat ik niet wist hoeveel calorieën ik wel niet had gegeten. Ik had wel 1x drinken van mijn middagtussendoortje, het avondeten en het avondtussendoortje hiervoor laten staan. Maar ik weet gewoon niet of ik nou teveel heb gegeten. Soms heb ik die rust gewoon nodig om te weten hoeveel calorieën er dan inzaten (zelfs als het er meer waren dan zou moeten). Vanochtend zeiden me ouders wel dat ze trots op me waren voor wat ik had gegeten. Maar waarom kan ik dan niet gewoon trots op mezelf zijn? Ik bedoel, ik heb gewoon verdomme ijs en chocola gegeten. Dat zou me een jaar geleden niet gelukt zijn!
Gisterochtend ook nog gewogen: 3 ons erbij (weeg nu precies 60.0)! Best goed opzich. Soms vind ik het wel raar dat ik voor dat beetje echt superveel moet eten (heb vorige week dan ook goed mijn brood gesmeerd en goed drinken ingeschonken). Het geeft me wel vertrouwen dat ik om stabiel te blijven niet van een blaadje sla hoef te leven.
En tjaa, mijn leven verder: volgende week maandag (8dec.) naar de kinderarts. Die in Leiden dan. Hij gaat me voor de laatste keer onderzoeken vergeleken met het begin van mijn opname in Oegstgeest (heeft hij me ook onderzocht). Ben benieuwd, want ik ben nog steeds niet ongesteld.
Ook nog afspraken gemaakt voor in de kerstvakantie > afspreken met meisjes die ook opgenomen zijn geweest, Oud&Nieuw met vriendinnen vieren, naar Londen! Heb er zin in.
Concluderend (concluderend verband > Nederlandse toets ;)) het was een goede week die niet perfect was, maar ik heb hoop dat het gaat lukken. Ik ga proberen met ondanks dat toetje van gisteren aan mijn eetlijst te houden, en als ik dat doe kom ik er zeker sterker uit. Want het moet nu een beetje richting de échte genezing gaan.
Liefs F.
Deze week was... goed.
Vrijdag ging ik natuurlijk wokken. Het viel echt hartstikke mee =] Héél veel gelachen, echt super!
Eten ging ook wel (stukjes kip, brocolli (gewokt) rijst en een bakje fruit). Het voelde echt weer gewoon. Als iemand een raar smaakje thee had, ging ik dat even proeven. Klinkt raar, maar voor mij is dat echt een grote stap geweest.
Gisteren was het iets minder. Ik had een familie'etentje want mijn opa en oma waren 55 jaar getrouwd. Dus gingen we uit eten. Wat ik alleen niet wist was dat het een samengesteld 4 gangen diner was (ik dacht dat je gewoon van de kaart kon kiezen). In het begin zat ik tussen een irritant neefje en mijn opa (dodelijk saai -.-) en toen kwam de carpaccio (sla opgegeten en een paar stukjes vlees, kaas laten staan), maar ik schaamde me dood dat ik als enige niet mijn bord leegat. Mijn familie weet het wel hoor, van mijn eetstoornis. Zaten ze ook nog de hele tijd te vragen hoe het met me ging. Nou en daarna kwam boullion met stukjes groente en champions erin (alleen boullion opgegeten). Als hoofdgerecht een biefstukje met saus en stukjes groente en een soort spek (alleen biefstukje en een paar stukjes groente opgegeten). En dan het toetje... daar ging het mis. Het was een heel klein glaasje met vanilleijs en een koekje, klein chococakje en plakje ananas met slagroom en noten. Nou ijs en koekje, ananas (zonder slagroom) en iets meer dan de helft van het chococakje gegeten. In het begin had ik echt het gevoel dat ik alles op kon eten. Maar daarna voelde ik me echt slecht (nu nog steeds trouwens). Het meest irriteerde ik me aan het feit dat ik niet wist hoeveel calorieën ik wel niet had gegeten. Ik had wel 1x drinken van mijn middagtussendoortje, het avondeten en het avondtussendoortje hiervoor laten staan. Maar ik weet gewoon niet of ik nou teveel heb gegeten. Soms heb ik die rust gewoon nodig om te weten hoeveel calorieën er dan inzaten (zelfs als het er meer waren dan zou moeten). Vanochtend zeiden me ouders wel dat ze trots op me waren voor wat ik had gegeten. Maar waarom kan ik dan niet gewoon trots op mezelf zijn? Ik bedoel, ik heb gewoon verdomme ijs en chocola gegeten. Dat zou me een jaar geleden niet gelukt zijn!
Gisterochtend ook nog gewogen: 3 ons erbij (weeg nu precies 60.0)! Best goed opzich. Soms vind ik het wel raar dat ik voor dat beetje echt superveel moet eten (heb vorige week dan ook goed mijn brood gesmeerd en goed drinken ingeschonken). Het geeft me wel vertrouwen dat ik om stabiel te blijven niet van een blaadje sla hoef te leven.
En tjaa, mijn leven verder: volgende week maandag (8dec.) naar de kinderarts. Die in Leiden dan. Hij gaat me voor de laatste keer onderzoeken vergeleken met het begin van mijn opname in Oegstgeest (heeft hij me ook onderzocht). Ben benieuwd, want ik ben nog steeds niet ongesteld.
Ook nog afspraken gemaakt voor in de kerstvakantie > afspreken met meisjes die ook opgenomen zijn geweest, Oud&Nieuw met vriendinnen vieren, naar Londen! Heb er zin in.
Concluderend (concluderend verband > Nederlandse toets ;)) het was een goede week die niet perfect was, maar ik heb hoop dat het gaat lukken. Ik ga proberen met ondanks dat toetje van gisteren aan mijn eetlijst te houden, en als ik dat doe kom ik er zeker sterker uit. Want het moet nu een beetje richting de échte genezing gaan.
Liefs F.
Labels: Persoonlijk
gepost door Tinkerbell op
02:50
4 reacties:
Heeheee!!
Super knap van je wokavontuur hoor! Ik kan me voorstellen hoe moeilijk ik dat zou vinden, dan ga je die dag daarna ook nog naar een ander restaurant en dan wordt het even te veel van het goede.. *herkent* Dan wil je goed je best doen en ben je er op voorbereid, maar dan lijkt er altijd weer iets te komen waardoor het helemaal mis gaat.. Dan weet je niet meer wat je moet doen en verlies je de controle. Je vervalt in de veilige patroon en *boem*.. laten we dit wel staan.. ohhh, dat laat ik ook wel achter, dit eet ik niet op hoor! Ik begrijp het heeeel goed, dan denkt je familie weer dat je er nog best diep in zit terwijl je gewoon een kleine terugval had.. Vermoeid! Ik ben trots op je hoor, en ik ben blij dat je ouders ook de goede kant er van inzien! Volgende keer ook maar voorbereiden op een 4 gangen menu.. Haha..
Ga jij ook film kijken op school vrijdag?
xx,
S.
Erg goed van het wokken. Heerlijk, he, je dan weer even zo 'gewoon' (wat is gewoon tegenwoordig) te voelen? Als ik zo eens las wat je hebt gegeten tijdens het familie-etentje, hoef je je daar echt niet rot om te voelen. I know, klinkt makkelijk, maar het valt reuze mee. Bovendien heb je voornamelijk de veilige dingetjes eruitgesmikkeld, dus een lekker toetje was bijna wel van noodzaak! Nee, meis, echt niet de moeite waard om je humeur door te laten verpesten. Je hebt het zeker goed gedaan, je ouders hebben gelijk.
Fijn dat je je hebt voorgenomen je lijst gewoon te volgen. Logischerwijs de beste keuze. :) Toch respect daarvoor. Ook fijn te lezen dat je wat leuke dingetjes in het vooruitzicht hebt. Dat werkt altijd wel motiverend, ergens naar uit kunnen kijken. Hou de goede moed hoog! (F)
Liefs
Ik vind het super knap dat je meegedaan hebt, echt goed van je. Natuurlijk is het even allemaal bij elkaar heel moeilijk, maar je hebt je er doorheen geslagen. Weetje, soms is het niet belangrijk dat zulke dingen perfect gaan, maar dat je wel mee hebt kunnen doen op een beperkte manier en toch hebt kunnen genieten. Een voorbeeld: mijn vakantie in salou is met eten niet zo heel goed gegaan, maar heb toch een normale vakantie gehad, leuke dingen gedaan en heb het heel cru gezegd overleefd. Ik ben niet zo diep gevallen dat het geschaad heeft ,dus dat is soms gewoon even goed. Mee kunnen doen op jouw eetgestoorde manier.
Hoe lang ben je eigenlijk?
Over jouw reactie: ik ben al een keer opgenomen geweest in Rintveld. Ik heb daar 3 maanden gezeten maar dacht dat ik beter was en ben tegen advies naar huis gegaan. Dit ook omdat het niet haalbaar was opgenomen te blijven vanwege m'n heimwee. Ik zou weer opgenomen worden op de viersprong voor borderline, maar ze wisten dat dat niet zou slagen door heimwee. Dus daarom zou ik in deeltijd daarvoor gaan, maar dat is ook niet doorgegaan omdat ik naar school ging uiteindelijk.
Ik zit ook serieus te denken aan opname, want het gaat gewoon niet goed. maar ik wil zo graag m'n studie afmaken. In ieder geval m'n propedeuse halen, want dan kan ik overal gewoon weer instromen. Dus dan moet ik nog een half jaar doorzetten....
x
hey
ik vind het echt heel goed van je dat je zo goed mee hebt gewokt! knap van je!
en ook dat etentje,, miss heb je niet alles opgegeten, maar je hebt wel gewoon meegedaan en dat vind ik echt enorm knap van je hoor:)
is sinterklaas ook zo goed gegaan?:) wel n btje kunnen genieten?:)
xx
Een reactie posten
Aanmelden bij Reacties posten [Atom]
<< Homepage