Finally

Lieve allemaal,

Ik ben ongesteld geworden!
Hehe.. het moest er toch ooit van komen.
Ouders blij, dokter blij, ik ook wel blij (maar met kramp).
Ik denk dat ik op de goede weg ben.
Het eten van 'moeilijke' dingen gaat de laatste tijd veel makkelijker, zonder te veel nadenken. Ik weet precies hoeveel ik moet eten en heb mezelf ook wat vrijheid gegeven in het bewegen... Heb ik zin om te wandelen, dan ga ik ook wandelen. Heerlijk toch!
Er zullen altijd wel dingen aan mijn lichaam blijven die ik anders zou willen zien, en waarvoor ik ook wel bereid ben om aan te werken maar daarvoor ga ik niet alles opzij zetten.

Daarbij moet ik wel zeggen dat ik nu niet 100% vol leven sta.
Ik irriteer me de laatste tijd weer aan mijn gedrag. Dat ik stil ben in een grote groep en dat ik vaak niet weet wat ik moet zeggen. Ik ben echt zo iemand die 10x nadenkt voordat ze iets zegt of doet. Misschien moet ik het allemaal wat meer op me af laten komen. Hebben jullie ook weleens zoiets dat als je allemaal verschillende scenario's voor iets bedenkt, juist datgene gebeurt waar je niet op voorbereid was. Dat gebeurt me dus altijd als ik dingen overdenk. Dus mijn les.. don't think too much, just live.
Goed.. en nu mijn woorden nog waar maken.

Liefs, Felicia

Dizzy.

Lieve allemaal,

Net terug van vakantie en France..
Heeft me goed gedaan denk ik ;)
Niet dat we superveel gedaan hebben.. beetje lezen, computeren, tennissen, zumba'en, leren en 1 dag gewinkeld.
Maar tijdens die dagen durfde ik meer, ik durfde te relaxen zonder een schuldgevoel, ik durfde brioche te eten van de bakker, ik durfde in Aix en Provence die lekkere frambozenmoes te eten en er ook eentje mee te nemen voor thuis.
Alles goed, toch?
Maar het rare was, dat ik me wel onzeker voelde over mijn uiterlijk. Een groot struikelblok, I know. Dan zie je weer iemand en denk je: 'oh, dat meisje is mooier dan mij. Balen!' En ja dan lees je in tijdschriften dat je tevreden over jezelf moet zijn en je niet moet vergelijken met anderen, maar toch lukt dat niet altijd.
En weer een omslag want vandaag ben ik dan weer wel redelijk tevreden. Vermoeiend ben ik hé ;)

Oh, qua gewicht ben ik erg goed bezig (al zeg ik het zelf) vorige week was ik 6 ons (of 4?) aangekomen en zat ik op een gewicht van 61 kg. en deze week precies hetzelfde gebleven.

Tot zover mijn korte berichtje, veel onzekerheid nog steeds maar meer moed.

Liefs, Felicia

Up and down..

Lieve allemaal,

Ik moet helaas mededelen dat ik de laatste tijd nogal mijn ups en downs heb gehad.

En ik denk dat ik ook weet waarom. Het probleem met mij is dat ik door hele kleine dingetjes snel ontzettend onzeker kan worden. Als mijn haar bijvoorbeeld niet goed zit, ben ik somber en voel ik me lelijk. Slaat nergens op, je sais. Maar wat kan ik eraan doen? Net zoals vandaag; ik loop door de gang, komen er twee jongens van de andere kant, de een pakt de ander bij zijn arm en nét als ik voorbij loop duwt hij hem tegen me aan > hup - ik tegen de kluis aan gesmeten (met publiek). Waarom doet iemand dat? vraag ik me dan af. En tja, mijn eerste gedachte is dan.. als ik mooier of leuker was geweest was het nóóit gebeurt. En dit soort dingen gebeuren wel vaker. Ben ik zo afzichtelijk?

Maar van een complimentje van een onverwacht persoon of van die lieve verstandelijke gehandicapten die gemeentewerk doen (ik kan even niet op de naam komen) die dan 'hoi' zeggen als ik naar school fiets, heeft weer een positief effect.

We kunnen denk ik concluderen dat ik onzeker ben en dat misschien ook uitstraal. Of als ik éindelijk wat zelfvertrouwen heb gevonden, die heel gemakkelijk de grond in geboord kan worden. Fijn! heb ik weer!

Pff. heavy hé?
Mijn gewicht is met vallen en opstaan (wanneer niet?).
Ik ben 2 weken geleden opééns 4 ons afgevallen. De reden was waarschijnlijk dat ik die zaterdag uit ben geweest. Dat is nog zoiets he. Als ik maar een paar uur uitga kan ik ervan uitgaan dat ik afgevallen ben. Vreemd.
Afgelopen week ben ik trouwens niets veranderd.
Maar ik doe weer heel erg mijn best nu hoor!

Die hele buik-obsessie is trouwens geleidelijk aan, aan het verdwijnen. Ik heb nog weleens zo'n moment van; 'moet dat nou?', maar de rest van de tijd ben ik erg tevreden. Helaas is die onzekerheid nu overgegaan op andere delen van mezelf (uiterlijk en innerlijk) en hebben zich helaas gevermenigvuldigd.

Verder ben ik erg druk met school. Maar ik probeer wel wat meer rust erin te vinden. Aan het begin van het schooljaar had ik nog weleens nachten leren tot half 1, maar nu probeer ik steeds vaker tegen mezelf te zeggen dat het wel goed komt.
Wat wel handig zou zijn is meer tijd per week. Veel tijd om ergens bij stil te staan heb ik niet.

Ik hoop dat ik de volgende de keer kan trakteren met leuk nieuws.

Liefs, Felicia

Wervelwind.

Lieve allemaal,

Het schoolleven is voor mij weer begonnen.

Vorige week dinsdag was de eerste dag en ik ben er weer helemaal aan gewend.
En opzich vind ik het niet erg dat ik weer naar school ga.
Ik heb natuurlijk wel minder vrije tijd en dat is wel balen, maar ik ben gewoon drukker en als ik ergens mee bezig kan zijn heb ik geen tijd om na te denken.
Dus het is gewoon rustiger in mijn hoofd.
En omdat ik daar zo van kan genieten sta ik elke ochtend vrolijk naast mijn bedje en ga met een glimlach naar school. Wie had dat gedacht!?

Met mijn gewicht gaat het 'muy bien'.
Vorige week ben ik 6 ons aangekomen en afgelopen week 5 ons.
Nu weeg ik volgens mij 59,9 kg. en ben gewoon van plan deze week 5 ons aan te komen en mooi tussen de 60 en 61 kg te zitten.
Al moet ik wel zeggen dat ik nu zeker weet dat dit niet mijn ideale gewicht is.
Ik weet nu (uit ervaring van het afgelopen jaar) dat mijn ideale gewicht 58 à 59 kg. is. Dan ben ik gewoon tevreden. Maar dan moet mijn lichaam ook nog meewerken, dus heb ik me voorlopig 'neergelegd' bij mijn huidige gewicht.

Dingen waar ik verder mee bezig ben geweest:
- naaien: ik ben nu bezig met een hoge taille rok (met bloemetjespatroon)
- dansen: ik zit nu op ballet en jazz (achter elkaar) op maandagavond
- tennis: ik doe m'n best ;)
- muziek luisteren: vooral Air Traffic staat aan (en the Kooks ook wel)
- modeblogs bekijken
- lezen: jaja, doe ik veel vaker sinds de vakantie

Eigenlijk zijn er ook nog 2 vragen die de laatste tijd door mijn hoofd spoken, waarop ik het antwoord maar niet weet;
- Zou het kunnen.. dat mensen op school alleen maar aardig tegen me doen door mijn ziekte? Het is namelijk 2 jaar geleden toen ik naar de kliniek ging aan mijn huidige klas verteld en de klas waar ik dat jaar daarvoor zat verteld. Dat zou namelijk best wel balen zijn; het feit dat mensen alleen maar leuk tegen je doen omdat ze gedreven zijn door medeleven. Eigenlijk zou er een rood lichtje moeten branden boven mensen die alleen maar aardig doen om mijn eetstoornis (bang om me te kwetsen ofzo) en een groen lampje boven mensen die me écht aardig vinden. Gekke theorie, maar het maakt me wel nieuwschierig.
- Zou het kunnen.. dat ik door de tijd dat ik onderwicht had, mijn groei is gestopt en ook helemaal niet meer terugkomt? Mijn huisarts zij namelijk dat ik 1.83 cm lang zou worden maar ik ben nu al een jaar lang niet langer geworden dan 1.78 cm. Om nog maar te zwijgen over de rest van mijn lichaam dat lang op zich laat wachten (jullie weten wel wat ik bedoel ;)). Dat zou ook best wel balen zijn.

Liefs, Felicia

Vive la France!

Lieve allemaal,

Na een lange tijd zonder nieuwe blog weer eens een berichtje van mij vanuit het zonnige Frankrijk, want ja ik ben nog steeds op vakantie.
Er zijn alweer een paar weken voorbij dus zal ik mijn vakantie activiteiten even samenvatten;

We hebben deze vakantie al een aantal logés gehad, namelijk een vriendin van mijn zus en mijn oma. Hartstikke gezellig natuurlijk als er mensen komen maar aan de andere kant ook druk, want je moet altijd met andere mensen rekening houden en je kan sommige dingen gewoon niet doen (omdat mijn oma niet zulke lange dagen kan maken bijv.).
Ook ben ik ook naar een vriendin op de camping geweest voor 5 dagen wat heel erg leuk was. Ik moet zeggen dat ik wel uit mijn ritme en het moeilijk vond omdat het eten (wat ik grotendeels zelf mee had maar niet alles) anders was en ik niet kon sporten. Maar verder was het heel erg leuk, we hebben in 'bomen geklommen', gewinkeld in Valence en naar de Tour de France gekeken. En veel gezwommen.
Verder;
- zijn we gaan raften (very nice, maar ik heb het ook een keer in Californië gedaan en dit kon dat toch niet overtreffen)
- zijn we naar een concert van Johnny Hallyday geweest (ik kende hem niet en zijn muziek ook niet maar we hebben wel heel leuk de Wave gedaan ;))
- zijn we naar een tentoonstelling van picasso en cezanne geweest
- zijn we een paar keer naar het strand geweest
- zijn we naar Avignon geweest, waar we heerlijk hebben gewinkeld (hele mooie h&m en de Etam is zeker ook een aanrader), zijn we met een tourtreintje de stad door geweest en zijn we nog in de tuinen van het park van de paus geweest (Avignon staat namelijk bekend om het paleis waar ooit een paus in heeft gewoond). En het hoogtepunt was zeker wel dat ik een kerk uitgestuurd ben omdat mijn broekje te kort was :D

'And last but not least' heb ik mijn verjaardag gevierd. Al was het wel een rare dag moet ik zeggen. Op de een of andere manier was ik de hele ochtend heel verdrietig en heb ik de hele weg naar het strand in de auto gehuild (40 min.). En ik weet nog steeds niet waarom. Misschien was het een uitbarsting van al mijn frustraties van het afgelopen jaar of de boosheid dat ik nog steeds niet beter ben en het moe begin te worden. Who knows? Maar uiteindelijk is het allemaal goed gekomen hoor. We (vader+zus+ik) hebben lekker op zee gezeild en nog even op het strand opgedroogd. En nu mag ik me eindelijk 16 jaar noemen!!

Al met al klinkt het als een lekkere vakantie, die elk normaal persoon zeker zou kunnen waarderen. Maarja, we weten allemaal dat ik niet normaal ben. Op de een of andere manier is het in mijn hoofd de afgelopen vakantie een chaos geweest. Waarschijnlijk ligt het aan de mix van een ander ritme qua eten en bewegen, veel in bikini lopen en het, nu waarschijnlijk onmogelijke, doel om deze vakantie helemaal beter te worden. Ik kan er gewoon vaak niet van genieten. Ik ben de hele tijd bezig om genoeg beweging te krijgen en te checken welk eten niet teveel calorieën bevatten (sorry, ik kan het tellen nog steeds niet laten). Dag in dag uit. Daarbij heb ik ook mijn vrijheid van de lunch zelf kiezen en het middagtussendoortje zelf kiezen verpest en ben ik ong. 1 kilo afgevallen waardoor ik nu weer op een gewicht van 59.2 kg zit en moet aankomen.
Pff. Ik weet het hartstikke slecht, maar het lukt me gewoon niet. En ik ben het zo zat!
Daarom zijn er 2 doelen die ik wil halen:
- De motivatie zoeken die ik nodig heb om aan te komen
- Meer genieten van het moment
Hoe? Geen idee! Maar het is het proberen altijd waard toch?

Liefs, Felicia


Ps. nog even een toevoeging; ik heb met de dokter en diëtiste afgesproken dat ik tussen de 60 en 61 kg moet blijven en daarbinnen dan zelf mag bepalen wanneer ik een maaltijd of tussendoortje (altijd onder toezicht van mijn ouders natuurlijk) zelf ga bepalen. Als ik onder de 60 kg kom moet ik weer aan de aankomlijst. En ja, als ik dan de volgende keer als ik bij de dokter kom nog niet ongesteld ben als ik op dat gewicht heb gezeten moet ik naar de 61-62 kg.

hopeloos.

Lieve allemaal,

Ik moet jullie helaas teleurstellen als het over mijn gewicht gaat.
Ik ben 9 ons afgevallen..
Dus nu zit ik weer op 60,2 kg. Nou je kunt in iedergeval niet zeggen dat ik niet stabiliseer. Ik stabiliseer namelijk wel degelijk alleen een beetje heftig (9 ons erbij, 9 ons eraf).
Het verbaasde me opzich wel want ik heb best redelijk gegeten toen ik het zelf mocht doen. Zelf mijn lunch en middagtussendoortje bepalen was echt een vrijheid die ik erbij kreeg. Ik heb niet echt honger geleden ofzo. Maarja, ik ben wel bezig geweest: veel naar dingen toe gefietst, gewinkeld in Amsterdam.. Nu zit ik dus weer vast aan de lijst tot ik weer op 60,8 kg zit.

Vanmiddag gaan we nog naar de dokter en de diëtiste (sinds 100 jaar!). Misschien moet ik dan vragen of ik niet gewoon tussen de 60,5 en 61 kg mag wegen. Ik tenslotte toch niet mijn hele leven 60,8 wegen, hoe kan ik dan stabiliseren?? Maar telkens als ik het er met mijn ouders over heb, zeggen ze dat ik weer aan het onderhandelen ben. Tja, zo zou je het kunnen noemen. Ik zelf zeg liever dat ik 'een overeenkomst wil sluiten die acceptabel is voor beide fronten' (oftewel aan de ene kant ík en aan de andere kant mijn ouders).
Komt er ook nog eens bij dat ik serieus een afkeer tegen mijn billen en benen krijg.
Tja, de 3 'magische' b's krijgen het zwaar te verduren (buik, billen en benen).

Ik heb trouwens ook nog ander nieuws; ik ben namelijk hálf ongesteld geworden. Oké het stelde bijna niks voor en het hield ook meteen op maar het was er wel!

Wat ik verder nog heb beleefd;
- Ik heb het afgelopen weekend een dansvoorstelling gehad. Het was echt heel erg leuk om te doen (in een groot Schouwburg) maar we moesten zóo lang wachten!! Dus ik werd weer eens paniekerig omdat ik de hele tijd zat (2 dagen lang). En toen ik zondag thuis kwam wilden mijn ouders opeens Chinees halen. Chinees? Seriously? Na nauwelijks bewogen te hebben? Nouja, ik dus aan mijn moeder vragen wat ik nog voor beweging mocht doen, en dat maar snel allemaal gedaan en braaf chinees gegeten.
Ik heb toen trouwens wel mijn middagtussendoortje overgeslagen, want mijn vader vond het avondeten dan te laat worden maar verder zeiden ze niet of ik het nog moest inhalen. ??
- Ik heb gisteren mijn jurkje afgemaakt (waar ik op naailes mee bezig was) en het ziet er niet slecht uit als ik het zelf zeg!

Ik hoop dat het nog met de dokter en/of diëtiste lukt om een compromie te sluiten over het gewicht, want ik heb echt geen zin om de hele zomer aan zo'n lijst vast te zitten.

Liefs, Felicia

Help.

Lieve allemaal,

Het is zover...
ik ben op mijn streefgewicht!!
Correctie, óver mijn streefgewicht, want ik weeg nu gewoon *** 61,1 kg!!!
En ik was er niet blij mee. :( Ik ben namelijk deze week gewoon 9 ons aangekomen, terwijl ik vorige week 0,0 was aangekomen. Laat ik het zo zeggen ik had het niet verwacht. Ik wilde het wel hoor, op mijn streefgewicht komen en ik had SE-week dus ik heb veel zittend geleerd en thuisgezeten.
De afspraak is voor het weekend (want daarna vragen we advies aan de diëtiste) dat ik mijn lunch en middagtussendoortje zelf mag bepalen en mijn beweging. Ik moet wel zeggen dat ik bang ben hoor. Want ik wil wel gewoon op mijn streefgewicht blijven (oke er mogen wel een paar onsjes vanaf) maar juist op die tijden heb ik niet zo honger. En de dingen die ik wil gaan eten zijn nou ook niet echt supervet te noemen. Ook qua beweging wil ik vanalles doen, maar wat nou als ik weer heel veel afval en weer aan een lijst moet. Ik vind het echt moeilijk om een balans te vinden. Maar goed, ik ga het proberen. Want ik was er klaar mee. Klaar met dat wekenlang elke dag hetzelfde eten, klaar met bewegingsbeperkingen, klaar met moeilijk doen als het eetritme anders is. Nee, ik wil dingen kunnen doen en producten kunnen eten omdat ík daar zin in heb. Even weer een lijstje van wat ik wil gaan doen + eten:
- Véél winkelen
- Eventjes ergens naartoe fietsen
- Watersporten
- Trampoline springen
- Véél fruit eten (het is immers zomer)
- Waterijsjes eten
- Yoghurt met fruit eten (mmm..)

Goed ik heb net mijn ontbijt op en straks is mijn tussendoortje nog hetzelfde. Maar dan de lunch en het middagtussendoortje. Ik heb geen flauw idee. Daarom ben ik nu op girlscene.nl opties aan het opzoeken. Daar ga ik maar weer even verder mee.
> Tips zijn altijd welkom!

Liefs, Felicia