Finally

Lieve allemaal,

Ik ben ongesteld geworden!
Hehe.. het moest er toch ooit van komen.
Ouders blij, dokter blij, ik ook wel blij (maar met kramp).
Ik denk dat ik op de goede weg ben.
Het eten van 'moeilijke' dingen gaat de laatste tijd veel makkelijker, zonder te veel nadenken. Ik weet precies hoeveel ik moet eten en heb mezelf ook wat vrijheid gegeven in het bewegen... Heb ik zin om te wandelen, dan ga ik ook wandelen. Heerlijk toch!
Er zullen altijd wel dingen aan mijn lichaam blijven die ik anders zou willen zien, en waarvoor ik ook wel bereid ben om aan te werken maar daarvoor ga ik niet alles opzij zetten.

Daarbij moet ik wel zeggen dat ik nu niet 100% vol leven sta.
Ik irriteer me de laatste tijd weer aan mijn gedrag. Dat ik stil ben in een grote groep en dat ik vaak niet weet wat ik moet zeggen. Ik ben echt zo iemand die 10x nadenkt voordat ze iets zegt of doet. Misschien moet ik het allemaal wat meer op me af laten komen. Hebben jullie ook weleens zoiets dat als je allemaal verschillende scenario's voor iets bedenkt, juist datgene gebeurt waar je niet op voorbereid was. Dat gebeurt me dus altijd als ik dingen overdenk. Dus mijn les.. don't think too much, just live.
Goed.. en nu mijn woorden nog waar maken.

Liefs, Felicia