Evil cupcake
Deze week was... goed.
Vrijdag ging ik natuurlijk wokken. Het viel echt hartstikke mee =] Héél veel gelachen, echt super!
Eten ging ook wel (stukjes kip, brocolli (gewokt) rijst en een bakje fruit). Het voelde echt weer gewoon. Als iemand een raar smaakje thee had, ging ik dat even proeven. Klinkt raar, maar voor mij is dat echt een grote stap geweest.
Gisteren was het iets minder. Ik had een familie'etentje want mijn opa en oma waren 55 jaar getrouwd. Dus gingen we uit eten. Wat ik alleen niet wist was dat het een samengesteld 4 gangen diner was (ik dacht dat je gewoon van de kaart kon kiezen). In het begin zat ik tussen een irritant neefje en mijn opa (dodelijk saai -.-) en toen kwam de carpaccio (sla opgegeten en een paar stukjes vlees, kaas laten staan), maar ik schaamde me dood dat ik als enige niet mijn bord leegat. Mijn familie weet het wel hoor, van mijn eetstoornis. Zaten ze ook nog de hele tijd te vragen hoe het met me ging. Nou en daarna kwam boullion met stukjes groente en champions erin (alleen boullion opgegeten). Als hoofdgerecht een biefstukje met saus en stukjes groente en een soort spek (alleen biefstukje en een paar stukjes groente opgegeten). En dan het toetje... daar ging het mis. Het was een heel klein glaasje met vanilleijs en een koekje, klein chococakje en plakje ananas met slagroom en noten. Nou ijs en koekje, ananas (zonder slagroom) en iets meer dan de helft van het chococakje gegeten. In het begin had ik echt het gevoel dat ik alles op kon eten. Maar daarna voelde ik me echt slecht (nu nog steeds trouwens). Het meest irriteerde ik me aan het feit dat ik niet wist hoeveel calorieën ik wel niet had gegeten. Ik had wel 1x drinken van mijn middagtussendoortje, het avondeten en het avondtussendoortje hiervoor laten staan. Maar ik weet gewoon niet of ik nou teveel heb gegeten. Soms heb ik die rust gewoon nodig om te weten hoeveel calorieën er dan inzaten (zelfs als het er meer waren dan zou moeten). Vanochtend zeiden me ouders wel dat ze trots op me waren voor wat ik had gegeten. Maar waarom kan ik dan niet gewoon trots op mezelf zijn? Ik bedoel, ik heb gewoon verdomme ijs en chocola gegeten. Dat zou me een jaar geleden niet gelukt zijn!
Gisterochtend ook nog gewogen: 3 ons erbij (weeg nu precies 60.0)! Best goed opzich. Soms vind ik het wel raar dat ik voor dat beetje echt superveel moet eten (heb vorige week dan ook goed mijn brood gesmeerd en goed drinken ingeschonken). Het geeft me wel vertrouwen dat ik om stabiel te blijven niet van een blaadje sla hoef te leven.
En tjaa, mijn leven verder: volgende week maandag (8dec.) naar de kinderarts. Die in Leiden dan. Hij gaat me voor de laatste keer onderzoeken vergeleken met het begin van mijn opname in Oegstgeest (heeft hij me ook onderzocht). Ben benieuwd, want ik ben nog steeds niet ongesteld.
Ook nog afspraken gemaakt voor in de kerstvakantie > afspreken met meisjes die ook opgenomen zijn geweest, Oud&Nieuw met vriendinnen vieren, naar Londen! Heb er zin in.
Concluderend (concluderend verband > Nederlandse toets ;)) het was een goede week die niet perfect was, maar ik heb hoop dat het gaat lukken. Ik ga proberen met ondanks dat toetje van gisteren aan mijn eetlijst te houden, en als ik dat doe kom ik er zeker sterker uit. Want het moet nu een beetje richting de échte genezing gaan.
Liefs F.
Labels: Persoonlijk

