A big black hole

Lieve allemaal

Ik heb mijn blogje de laatste tijd een beetje verwaarloosd dus hier even weer een berichtje.

Vorige week zaterdag ben ik 4 ons aangekomen, en die dag was echt een ramp!!
We gingen naar de Hogeschool van Amsterdam voor de Fashion&Management studie open dag. Wat trouwens opzich wel leuk was maar ik wil toch liever een bredere management studie doen. Maargoed, toen gingen we lunchen.. En ik had voor mijn gevoel perongeluk teveel broodjes etc. genomen bij de La Place. Nou daar dus had ik dus een héél slecht gevoel over, ik raakte al lichtelijk in paniek maar toen gingen we naar de film. Maar die duurde 3 uur!! Dus 3 uur na die lunch zitten. Nou die film heb ik niet met plezier gekeken (het was trouwens wel een bijzondere/mooie film: The curious case of Benjamin Button).. Gelukkig mocht ik thuis nog pilatessen. De rest van de week heb ik toch besloten mijn best te doen, want de afspraak is nu dat als ik op de 60.8 zit ik een bijbaantje mag (en dat wil ik graag omdat ik de laatste tijd alléén nog maar met school bezig ben en alleen thuis zit dus ik wil even iets wat me afleid).

Gisterochtend weer gewogen, en surprise; 6 ons eraf!
Ik ga niet eens meer proberen mijn gewicht te voorspellen dat is toch een zinloos.
Ik zit nu op 58.7 en moet nog steeds naar die 60.8.
*Even tussendoor; als ik eetstoornisvrij ben hebben mijn ouders beloofd dat ik naar New York ga met een vakantie.
Anyways.. ik vind mijn leven wel redelijk kut op dit moment want als ik een deel van mijn lichaam heb geaccepteerd wordt ik weer onzeker over een ander deel, dus dat draait lekker in een cirkeltje. Er komt gewoon geen einde aan, hoe hard ik ook probeer! Maar ik wil het wel hoor, ervan afkomen bedoel ik. Ik kan het me gewoon niet meer voorstellen!
Misschien moet ik toch niet pilletjes gaan proberen, maar eigenlijk is het meeste wat ik nodig heb zelfvertrouwen. Maarja dat kweek je ook niet zomaar.

Mijn vakanties dreigen ook alweer lekker in het water te vallen, we gaan in de voorjaarsvakantie op wintersport (paar daagjes) maar volgens mij staan mijn ouders doodsangsten uit. Barcelona is ook hel voor ze en nu mag ik misschien ook niet naar EF (talenreis in Nice).

We gaan het maar weer proberen, al heb ik geen idee wat ik nu nog kan proberen om mezelf te accepteren.

Met dat broodlijstje gaat het trouwens niet echt soepel.. Ik wacht er nu al 2 weken op maar we zijn al een paar keer doorverwezen naar een nieuwe diëtiste alleen blijken ze allemaal op vakantie te zijn.

Sorry voor mijn chagerijnige hoofd, hier een tekstje om mezelf en jullie (voor zover nodig) op te beuren:

Je moet je dromen koesteren

en ze beschermen

door slechte

en moeilijke tijden heen leiden

naar de zonneschijn

en het licht die altijd zal komen

Liefs Felicia